2.DESEMBER
Hugvekja á aðventuhátíð í Fella- og ´Hólakirkju:

Gleðilega hátíð.
Í dag er mikil hátíð.
Ég get sagt gleðilegt nýtt ár! Því í dag byrjar nýtt kirkjuár. 
Og ég get sagt: Gleðilega aðventuhátíð! Því við erum búin að kveikja á fyrsta kertinu.
Sjáið þið hvað það logar fallega?
Kertið sýnir okkur að jólin eru að nálgast.
 
Ég ætla að segja ykkur uppáhaldskertasöguna mína, en hún er svona:
Einu sinni var mjög rík kona sem átti þrjár dætur. Hún var orðinn gömul og farin að hugsa um hvað átti að verða um alla peningana hennar þegar hún væri dáinn. Hún vildi ekki skipta þeim í þrennt, heldur láta eina stelpuna erfa allt.
Til að skera úr um hver það átti að verða, lagði hún fyrir þær þraut.
Hún kallaði þær til sín og sagði: Sjáið þíð stóru vöruskemmuna mína þarna (en hún var jafnstór og íþróttahúsið við Austurberg).
Hún er tóm. Hér hafið þið sitt hvern pokann fullan af peningum. Sú sem getur fyllt skemmuna fyrir þennan pening mun erfa allt eftir minn dag. 
Fyrsta stelpan fór og keypti möl, sand og grjót. Það var mjög ódýrt. Hún fékk mörg hlöss af því og lét keyra möl og grjót og sturta inn í skemmuna allan daginn. Þegar hún var búinn með peninginn var hún búinn að fylla skemmuna upp að hnjáum.
Næsta stelpan fór og keypti hey og hálm og afskurð frá bændum. Það var ennþá ódýrara, eiginlega gefins. Hún gat keyrt hey og hálm og sturtað inn í skemmuna heilan dag. Þegar hún var búinn með peninginn var hún búinn að fylla skemmuna upp að eyru.
Þriðja stelpan lét ryðja allt heyið og mölina út úr skemmunni aftur. Svo fór hún út í búð og keypti kerti og eldspýtur.
Hún kveikti á kertunum inni í skemmunni, og viti menn: birtan af kertunum fyllti upp í geiminn. Alveg upp í efsta rjáfur náði birtan. Að vísu dauf - en samt. Hún var búinn að fylla skemmuna og hún erfði allan peninginn vegna þess að hún skildi mátt ljóssins.

 

Hún skildi mátt ljóssins.
 

Jólin eru stundum kölluð hátíð ljóssins.

það mætti halda að það væri vegna allra ljósanna sem við kveikjum. Við kveikjum á kertum, aðventustjökum (þegar þið eruð á leiðinni heim á eftir skuluð þið taka eftir öllum aðventustjökunum sem eru komnir út í glugga). Og svo förum við niður í geymslu og grömsum í kössum og finnum útiseríur, inniseríur, gluggaseríur, svalaseríru, jólatrésseríur, jólastjörnur, kertaskreytingar og ég veit ekki hvað. Og áður en varir logar öll Reykjavík í ljósum. Úti, inni, í bílum, á kirkjugörðum, allstaðar. Svo mikið að menn koma frá öðrum löndum til að sjá þessa ljósadýrð. Það mætti halda að það væri vegna þess sem jólin eru kölluð hátíð ljóssins, en það er ekki.
Kristnir menn tala um hátíð ljóssins vegna eins sérstaks ljóss. það er eitt ákveðið ljós sem öll þessi kerti- og rafmagnsljós sem við kveikjum í raun eiga að minna á.
Þetta eina sanna ljós er lítið barn sem fæddist á jólunum. Lítill strákur sem hét Jesús. 
Þegar hann varð fullorðinn sagði hann: ég er ljós heimsins.
 
Svolítið sérstakt að segja svona: Ég er ljós heimsins.

En við trúum því að hann hafi verið að segja satt. Við trúm því að Jesús kom í heiminn frá Guði til að upplýsa okkur, til að lýsa fyrir okkur svo við sjáum hvert við eigum að fara, svo við göngum í ljósi Guðs eins og sunnudagaskólabörnin syngja hér á hverju sunnudegi. Og til að lýsa fyrir okkur svo við verðum ekki hrædd og einmana í myrkrinu.

Við getum lesið um þetta í Bíblíunni. 
Í Jóhannesarguðspjalli kafla 8 stendur: 
Nú talaði Jesús aftur til þeirra og sagði: „Ég er ljós heimsins. Sá sem fylgir mér mun ekki ganga í myrkri heldur hafa ljós lífsins"
Og í kafla 12 segir:
En Jesús hrópaði: „Sá sem trúir á mig trúir ekki á mig heldur þann sem sendi mig og sá sem sér mig sér þann er sendi mig.  Ég er ljós í heiminn komið svo að enginn, sem á mig trúir, sé áfram í myrkri.
Og í Gamla Testamentinu er verið að spá fyrir um ljósið sem mun koma hjá spámanninum  Jesaja í 9. kafla:
Sú þjóð, sem í myrkri gengur, sér mikið ljós.
Yfir þá sem búa í landi náttmyrkranna skín ljós.
......
Því að barn er oss fætt, sonur er oss gefinn.
Á hans herðum skal höfðingjadómurinn hvíla, hann skal nefndur: Undraráðgjafi, Guðhetja, Eilífðarfaðir, Friðarhöfðingi.
Mikill skal höfðingjadómurinn verða og friðurinn engan enda taka á hásæti Davíðs og í ríki hans.

Þetta er ákaflega fallegur texti og eftirminnilegur og er eiginlega jólatexti.
Við ættum kannski ekki að taka forskot á sælunni með því að lesa það strax, en ég stóðst ekki mátið, mig langaði að minna mig á hvers vegna við fögnum jólunum. Þá kom ljósið í heiminn. þá fæddist barnið, ljós heimsins.

Og minna okkur á til hvers aðventan er sem nú er hafin í dag.

Þegar fjölskylda á von á barni og fæðingin er á næsta leyti ríkir mikil eftirvænting og tilhlökkun á heimilinu. Og margt þarf að gera til að undirbúa fæðingardaginn.
Þannig er aðventan, tími eftirvæntinga og undirbúnings.

Við eigum líka von á barni. Við ætlum að fagna ljósinu sem kom í heiminn, og við vitum að máttur ljóssins er mikill.

Máttur ljóssins er mikill.
Við fáum að sjá gott dæmi um það á eftir. Lýsandi dæmi. 
þegar við gerum það sem við gerum á hverju ári og ég veit að margir hlakka til og bíða eftir.
Við slökkvum öll ljós í kirkjunni svo hér verði myrkur og tóm eins og í vöruskemmunni. Bara ljósin á altarinu loga.
Ljósin á altarinu eru tákn um ljósið frá Guði, en við sitjum í myrkrinu, hver með sitt litla kerti.
Svo sækjum við ljós á altarinu og látum það berast frá manni til manns.

Og þú færð loga á þínu litla veikburða kerti. Og taktu eftir hvað þitt litla kerti logar fallega. Og gefðu af þínum litla loga áfram til næsta manns.

Og taktu eftir hvað ljósið af öllum litlu veikburða kertunum fljótlega fer að ná yfirhöndinni og rekja myrkrið á flótta. Vertu ekki hrædd við myrkrið, því ljósið er öflugra.
Máttur ljóssins er mikill.
Nú förum við heim að undirbúa jólin. Nú byrjum við að kveikja á öllum seríunum og öllum ljósunum.
Látum þau minna okkur á mátt hans sem sagði: ég er ljós heimsins.

Og munum að hann sagði líka: þið eruð ljós heimsins.

Láttu ljós þitt skína. Láttu loga á þínu litla kerti. Gefðu af þínum loga til næsta manns.
Látum jólin verða hátíð ljóssins bæði úti, inni og í hjörtum okkar.